تبليغاتX
حکمت گم شده - نخنديدم

آن كه شنيد از دور سكوتم را

اما

نشسته در تاريكي تنهاي خودش

و

با سوت غمگيني

مي گويد:«......»

او نيز سكوت كرده در فرياد ترس زمان.

 

+ نوشته شده توسط علی.م در یکشنبه دهم خرداد 1388 و ساعت 9:35 |

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin